Category: कविता

सुनिता बस्नेत थापा   हिजो जस्तो आज छैन आज जस्तो भोलि हुन्न देखिनु र हुनु एकै होइन म भित्र र बाहिर एकै छैन म अचल छु तर फरक फरक देखिन्छु समय र म अघि बढिरहन्छौं नयाँछ रुप फेरिरहन्छौं एउटा विन्दुबाट शुरु हुन्छ यात्रा कोष, अङ्ग, प्रणाली शरीरसँगै अनुहार पहिचान बन्छ नाम परिचय भन्छ बामे सर्ने, […]

इन्द्रकुमार श्रेष्ठ सरित् म म नै हुँ कसैको प्रतिलिपि हैन मलाई बिर्सिजानेहरुसँग पनि मेरो गुनासो छैन मनमा कुँदिएको शीलालेख हो मेरो माया असिना र पानीले सक्ने छैनन् मेट्न इच्छा लागेजति लिन सक्छ्यौ परीक्षा म बाहेक तिम्रो प्रेममा अरु कोही उत्तीर्ण हुने छैन । जिन्दगीले जिन्दगीलाई नै थिलथिलो बनायो त के भयो? माया बस्ने मनलाई मैले […]

शीतल कादम्बिनी मनैभित्र फुल्छन् चमेली र बेली म आफन्त मेरो म मेरै सहेली शरच्चन्द्रका झैं खुलेको छ आशा छु मान्छे म यौटा हजारौं तमासा पराया भयो आफ्नु आफै पराई हरे मार्छ मेरै अभिप्सा मलाई बिना प्यास खोज्दै छ पानी पँधेरी भयो चित्त मेरो अचम्मै अटेरी कसैले नबुझ्ने अनौठो पहेली म आफन्त मेरो म मेरै सहेली […]

मीना श्रेष्ठ म र मेरो वरिपरिको गोलगोल संसार नियालीरहेछु निर्निमेष नयनहरूले आँखा चिम्लिनु र आखाँ चियाउनुको भिन्नता सास फेर्नु अर्थात् सासको आवतजावतका सिम्फोनी।   यहाँ आउने आइरहेछ,  जाने फर्किरहेछ, आँखाले देख्न सक्दासम्म आउने आइरहेछ जाने गइरहेछ फेरिएका छन् फगत हिंड्ने बाटाहरू।   लाग्छ, म छु र हिंडिरहेछन यी बाटाहरू मेरा आँखा छन् र त बदलिइरहेछन् […]

मिरमा   तिमी शब्द, म अक्षर तिमी खोला, म बगर   तिमीसम्म म आउनै सक्दिन किनाराले कोरिदिएको छ तिम्रो र मेरो सीमाना सदियौंदेखि सगरमाथा झैं अग्लो तर अदृश्य सीमाना   लमतन्न बालुवा र ढुंगाहरुमा थुप्रिएको छ मेरो अस्तित्व म यिनै बालुवा र ढुंगाहरुमा आफ्नो अस्तित्व जोगाइरहेछु   तिमी अविरल, निरन्तर कलकल गर्दै बग्छौ खोला सुसाउँदै […]

सामना पहाड समय समयका रङ्ग समय समयका उत्सव समय रङ्गिरहन्छ कहिले रङ्गिन बनेर कहिले रङ्गहिन बनेर । तैपनि मान्छे तम्सिरहन्छ समयलाई नै रङ्याउन विचार र संवेदनाको रङ्ग बाेकेर आग्रह र पुर्वाग्रहको रङ्ग पाेतेर प्रयास र दुषणको रङ्गीन खाेल ओडेर आखिर किन ? उद्त छ मान्छे समय र प्रकृतिको प्रवेगलाई आफ्नै अनुकूल रङ्गाउन, खुइल्याउन र दौडाउन […]

सुश्रुतराज न्यौपाने एकजना बाबा थिए । उनी आफ्नो छोरालाई लिएर पोखरा घुम्न गएका थिए । पोखरामा उनीहरु धेरै रमाउँदै थिए । अचानक बाबा  सिँडीबाट लडे र खुट्टा मर्कियो । उनलाई अस्पताल लगियो । उनका छोराले अस्पतालको अवस्थाको बारेमा धेरै थोक अनुभव गरे ।  बाबालाई हेर्न धेरै मानिसहरू आएका थिए । त्यो अस्पताल धेरै प्रसिद्ध थियो […]

दुर्गाकिरण तिवारी   सानो जितमा अभिमान गर्छ धमिरा लागेको अस्तित्वलाई छाम्दै नछामी मिथ्यामा रमाउँदै र मुस्कुराउँदै मृगतृष्णा बोकेर हृदयभरि मदमत्त गजेन्द्रमाथ सवार भएर अरूका सत्यनिष्ठाको उपहास गर्छ मान्छे ।   आजको हारमा रुन्छ भोलिलाई बिर्सिएर क्रोधका लप्का निकाल्छ मानौं जगत् निल्न सक्छ प्रतिवादीको भिड बढाउँदै अरूका खुसी र सुकृत्यमा जल्छ आफैँभित्र यातनाको अनुष्ठान राख्छ स्वाहा […]

रविन्द्र आशिष शैली श्रम छ मेरो खेतको गरागरामा गौरव लाग्छ पुर्खाको यो परम्परामा….. झरेर तारा बनेको धान बाला बगेको छ संगै सुन्दर नदिनाला…… असार रोपेर मंसिर पलायो पसिनाको फल भकारीसम्म आयो….. बलेको चुल्हो हाँसेको परिवार चलेको यसरी मेरो सानो संसार….. ** कवि परिचयः रबिन्द्र आशिष शैली तिनधारा बनेपा,काभ्रेमा जन्मेका हुन् र हाल कोटेश्वर ३२,काठमाडौमा वसोवास […]

निर्मलरमण पराजुली   मेची हिँडे पनि काली हिँडे पनि मेरा पाइतालामा दुख्नु हुन्न देश म ऊ वा अर्को जो  आए पनि मेरा दृश्यमा दुख्नु हुन्न मन दुख्नु  हुन्न मानवता मान्छे अलिकति “म”हो अलिकति “ऊ”हो अलिकति “अरू”हो जम्मैको जोड सिङ्गो मानवता हो र उसका पाइताला अटाउने देश हो तराई ताते पहाड उक्ल हिमाल चिसिए तराई ओर्ल […]