Category: कविता

मञ्जुल १, दिनभरि कुदि रहने बाटो पनि   दिनभरि कुदि रहने बाटो पनि बेलुका आराम गर्दो रहेछ सँगै आएर बियर खान खोज्दो रहेछ गफ गर्न खोज्दो रहेछ दिनभरि कुदि रहने बाटो पनि बेलुका आएर सुत्न खोज्दो रहेछ, सपना देख्न खोज्दो रहेछ आराम गर्न खोज्दो रहेछ भोलि फेरि दगुर्नु पर्छ उसले मानिसले जस्तै यात्रालाई नै जीवन […]

  पातलो अन्तरे म आफू भित्र हराएर हेर्छु तर तिमीलाई कतै भेटाउँदिन जब म तिमिभित्र हराउँछु आफूलाई त्यहीँ भेटाउँछु त्यसैले त मेरो मुटु कहिल्यै पोलेन मन दुखेन यादमात्र आईरह्यो तर तिम्रो भने मैले मुटु खाईसकेछु मनमा डेरा जमाईसकेँछु यादमा बिलाइसकेछु … अब तिमीले नै सोच्नु तिमीले तिमीबाट मलाई फालेको दिन म कहाँ हुन्छु ? तिमीले […]

सुरेन्द्र अस्तफल सानै थिएँ चढ्दै थिए जीवनका कलिला भ-याङहरू कहिले बा जत्रो भइएला र घर धानुँलाजस्तो लाग्थ्यो कहिले हजुर बा जत्रो भइएला र नातिनातिनाहरूलाई कथा सुनाउँला जस्तो लाग्थ्यो एकदिन झुत्रा र टालेका कपडा लगाएर तप्केनी जीवन बाँचिरहेका आदर्शको कखरा पढाइ रहने हजुर बाले एकाएक नयाँ कपडा लगाएको देखेँ पहेँलो वस्त्रमा बलिरहेका हजुर बालाई कत्ति बोलाए […]

वियोगी बुढाथोकी टाउको फुट्ला झैं निधारमा चट्याङ पर्ला झैं टनटन गर्दो छ ! गाला रातो न रातो मुस्ताङको पाकेको स्याउ भएको छ मुख सुकेर प्याकप्याकतीको अवस्था, नभनौं भो ! आँखाले चश्माको खोल लगाएको धेरै भो मिथ्या आरोप छ दायाँ कानले सुन्छ, बायाँले उडाउँछ भन्ने भन्नेकै समस्या हुनुपर्छ यथार्थमा बायाँ कानले सुन्न छोडेकै धेरै समय भो […]

रामगोपाल आशुतोष प्रेम के होइन ? त्यो दुनियाँलाई थाहा छ । प्रेम के हो त्यो दुनियाँलाई थाहा छैन । प्रेम त्यो हो जुन पाउन संसार बदल्नेहरू जीवनभर बाँच्न पाएनन् । प्रेम त्यो होइन जसका लागि मानिस प्रेम गर्छु भन्छन् । प्रेम गर्ने फुर्सद नभएका प्रेम गर्ने शिल्पका अज्ञानी प्रेम गर्ने कला नजानेका प्रेम गर्ने फुर्सदबाट […]

जेबी खत्री   ह्रदयको पानाभरि लेखेर प्रेम-पत्र रगतको मसीले फेरि किन मेटायौ ? कहिल्यै बिर्सन नसक्ने गरि म यति बेला आँसुले धोइरहेछु तिनै ह्रदयका पानाहरू म हटाउन चाहन्छु ती दागहरू यो ह्रदयबाट सधैं भरीलाई र सफा ती ह्रदयका पानाहरूमा लेख्न चाहन्छु म बरु आफ्नै कथा आफ्नै व्यथा के गर्नु भिजेर आँसुले निथ्रुक्क भएपछि कति पानाहरू […]

अमर त्यागी चिसो सम्भावनाको झिसमिसे बिहानीमा खोस्रेर पानीका पहाडहरू बनाउँदै छु दैनन्दिनीका गोरेटोहरू बसेर आगोको आसनमाथि जप्दै छु म कर्मका ऋचाहरू झ्वाम्म हामफालेर परिस्थितिको पोखरीमा बाँकटे हानेर पौडिँदै छु छिचोलेर विघ्नका भँगालोहरू स्वप्नको स्वर्ण भूमिमा टेकेर यथार्थताको धरातल गर्दै छु म जीवनको यात्रा मानवताको मरुभूमिमा दागबत्ती दिएर आकाङ्क्षाहरूलाई ट्वालट्वालती हेरिरहेछु म उमेर डढेर निस्किएको घुरमैलो […]

अमर शाह भित्तामा टाँगेको छु एउटा पुरानो फोटो बा–आमा, हामी दुई र छोरा छोरी तीन पुस्ताको र सम्झाइ रहन्छ यसले सधैँ मेरो इतिहास, सीमा र धरातल । जब जब देख्छु भित्तामा यो फोटो देख्दिन अनुहारहरू मात्र यसमा बरु पढ्छु त्यहाँ इतिहास र वर्तमान जहाँ सँगसँगै छन्– असल आमा र असल पत्नी बन्ने प्रयासमा बगेका पसिना–भलले […]

सुभाषचन्द्र पौडेल भीमफेदीया जीवन- एउटा यात्रा रहेछ आरोह-अवरोहको सुख-दुःखको माया-मोहको अनुभव र अनुभूतिको समझदारी र सम्झौताको त्याग र बलिदानको समर्पण र प्राप्तिको आकस्मिक र अनिश्चयको सौन्दर्य र मिठासको जीवन- साँच्चै नै अनुपम रहेछ स्वर्णिम रहेछ अवर्णनीय रहेछ अचम्मको यो संसारको। 000 कवि परिचयः कवि सुभाषचन्द्र पौडेल,भीमफेदीया मूलत कविता विधामा केन्द्रित साहित्यकार हुन् । उनको कविता […]