Category: कविता

डा. हरिकुमार श्रेष्ठ ‘शिखर’, काठमाडौं   म जन्मँदै कोदेको उपमा बोकेर धरतीमा पहिलो पाइला टेकेँ– कोदेकै घरभित्र ।   त्यसैले मेरो पुर्ख्यौली पनि कोदे, म जन्मजातै कोदे– मेरो रङ कोदे, काम कोदे, खाना पनि कोदे ।   म आकाशसँग हाँस्दै उभिएको डाँडामा बाख्रा चराउँदै, कोदोसँगै खेल्दै हुर्किएँ– बारीका सुन्दर गरा–गरामा हरियाली डिल र कान्लामा । […]

नवीन पौड्याल, कालिम्पोङ श्रापित गाउँमा न सज्जन बस्छन् न सचेत न विवेक राख्छन् न बुध्दि लाउँछन् कहिले नमिल्ने कहिले नबुझ्ने सदैव अचेत अलमस्त असरल्ल मित्रले तिमी यस्तो नगर भन्दा नमान्ने शत्रुले यस्तो गर भन्दा लम्पट भएर मान्ने गुहु र गोबर नचिन्ने सुन र नुन एकै ठान्ने मेरो श्रापित गाउँ कति महान! मेरो गाउँ कति उदार […]

सर्वज्ञ वाग्ले, क्यालिफोर्निया इतिहास कहिलेकाहीँ तोपको गर्जनले होइन, मौन निर्णयको धड्कनले मोडिन्छ। ल्हासा प्रार्थनाले बाँचेको शहर, जहाँ मन्त्रहरू हावामा तैरिन्थे र हिउँले देवताका पाइला ढाक्थ्यो। १९५९ को मार्च, अफवाहहरू आगोझैँ फैलिन थाले करुणाको अवतार अब निशानामा छ। नोरबुलिङ्का वरिपरि मानिसको पर्खाल उभियो न हातमा हतियार, न मुखमा नारा, मात्र एउटै प्रार्थना “हाम्रो लामा बाँचून्।” चिनियाँ […]

गोविन्द   पौडेल, काठमाडौं तर सबै छिप्पिनु कहाँ पाइन्छ र ? बुबा तपाईं छिप्पिनै पाउनुहुन्न यतिका सपनाका चाङ लगाएर यति अधुरा अनि अधमरा यति मधुरा अनि  बेसहारा तन्द्रालु सपनाहरू   !! एकादशीको  खुर्पे जूनको ज्योति टौवा मास्तिरको सुन्तलाबारीमा चहकिँदा अनि सुन्तलाको मोहक बास्ना महकिँदा बुबाका आँखाका नानीहरू निधारका  अनुभवी रेखाहरू कर्मयोगी हातहरू खुसीको दियालो बाल्दै हर्षको अँगालो […]

डा हरिकुमार श्रेष्ठ ‘शिखर’,काठमाडौं तिमीसँग भेटेदेखि तिम्रै मिठा यादहरूको चाङ मेरो स्मृति-ग्रन्थका पत्रहरूमा हर्षका सुन्दर अक्षरहरूले सजियो अनि तिमी जुन तारा बनी मेरो आकाशजस्तै छात्तीभित्र धड्कँदै चम्किरह्यौ पिरतिको ज्योती बोकेर । अहिले जब तिमी अतितको प्राणी बन्दै गयौ मेरो पीडाको आँसु अबिरल बग्दै छ सम्झनाको कारवा बोकेर दोभानमा भेट हुने आशामा । ००० कवि परिचयः डा. […]

गोविन्द पौडेल, काठमाडौं मौनताको स्पर्शले सिँदुरे देउरालीको प्रत्येक वनकुसुमका पत्रपत्रमा छरिएको परागका अनगिन्ती मार्मिक कणहरूसँग खेलिने अनेक लीला र सृष्टि पर्लयका कथाहरूको गाथा सुन्दै एउटा पुरानो जुग सर्लक्कै बितिजान्छ ! राग र अनुरागको एकतारे र सारङ्गी उही मुटुभित्रै बज्ने गर्थे दुनियाँको रीतिथितिको उदाङ्गो पर्दा समयले उघार्नु अघि नै धुनको सुरताल बदलिसकेछ जूनको धरातल बदलिसकेछ हामीले […]

गोविन्द पौडेल, काठमाडौं हजारौँ पाइलाहरूको अनन्त यात्राभित्र कहिल्यै नपुगिने गन्तव्य सम्झेर बास बसेका चरीको मस्त निद्रा बिथोल्ने कुनै रहर थिएन ! छिर्बिरे पुतलीको पखेटा भाँच्ने इरादा समेत थिएन ! उसकै चिसो मुटुबाट उसैलाई चोरी लाने अठोट पनि थिएन ! घामपानीमा देखिएको सप्तरङ्गी इन्द्रेनीको एउटै रङ अपहरण गर्नै पर्थेन सजल आँखाको इशारा नबुझ्ने लुच्चो पनि थिएन […]

सामना पहाड, चितवन बोकेर प्रतिज्ञा र आत्मविश्वासका सर्जामहरू बढ्छन् जीवन यात्रा पथमा तिनिहरु ताकेर गन्तव्यको चुली बनेर हनुमान ल्याइदिन्छन् कयौँ पटक प्रतिरोधको पहाडमा अल्झेको मेरो मन खुवाइदिन्छन् प्रेमोखती लगाइदिन्छन् प्रेमको मलम परिस्थितिले उकुच पारेका घाउहरूमा छुपाइदिन्छन् विगतका तिक्त दृश्यहरू बनेर विस्मृतिको सुन्दर पर्दा सँगालिदिन्छन् सुखद स्मृतिपत्रहरू बनेर समयको प्रेमिल एल्बम उघारिदिन्छन् आशाको साँचोले कठिन सँघारहरू […]

डा. शरद परासर मरहट्टा, नर्थ क्यारोलाइना   लक्ष्मीपूजाको दीप बल्दै गर्दा मधुरो आभा फैलिँदै गर्दा विद्युतीय माध्यमबाट देउसी टोली आउने खबर आयो खबरसँगै, विजुलीकै गतिमा पूरा हुनै लागेको अतृप्त रहर आयो वर्षौँदेखि लुकेको रोमाञ्चकताको लहर आयो — परदेशमा पनि तिहार आयो। दिव्य चौबीस घण्टा पछि छचल्किन लागेको कौतुहलतालाई थामथुम पार्दै गर्दा नयाँ पुस्ताले ल्याएको गोधुलीको […]

विष्णुप्रसाद शर्मा पराजुली   म कति पटक जलूँ ? म आमा हुँ । म तिम्रो लागि बारम्बार जलिरहेकी छु, विक्रमको बिसौँ शताब्दीको अन्तमा मेरो लाम्टो चुस्दाचुस्दै थुप्रै दशरथ, गंगालाल, धर्मभक्त मारिए, विक्रमको बाइसौँ शताब्दीको प्रारम्भ हुनै लाग्दा (२०१७, २०३६, २०४६, २०५२, २०६२,२०८२) मैले मेरा थुप्रै लालाबालाको रगत छताछुल्ल पोखिएको सहेँ त्यही आलो रगतमा म लतपतिएँ […]