Category: कविता

दीपक मुडभरी ‘मित्र’   छोरा नातीहरू भन्छन अब हाम्रो पालो पौरख देखाउने रंगिन सपनाहरू बुन्ने अनि आँखामै उन्ने कोईलाले भित्तामा कोरेका बाङ्गा टिङ्गा काला रेखाहरू देशको नक्सा झैं रंगिन बनाउँदै आमाका धुमिल सपनाहरू साकार गराउने ।   रंगिन सपनाहरू पुर्खाले रगतले कोरे बाबा आमाले रंगहिन आँशुले टलपलिएका आँखाहरूले गोरेटोका दोरेटोमा चन्द्र सूर्य नियाल्दै बाँझो गह्राहरूमा […]

सानुराजा अञ्जान   मीठो  साईनो  रहरले  गाँस्न  पाए  हुन्थ्यो, दु:खेको  छ  मन  अलि  हाँस्न पाए हुन्थ्यो ।   सबैजना  विराना  छन्,  सबै  पराया  छन्, सारा  मेरा  सुखहरु  बाँड्न  पाए  हुन्थ्यो ।   थाहै   नदिई   मुटु  मेरो  हर्‍यो  निष्ठुरीले, पत्थरको  त्यो  छाती  मास्न  पाए  हुन्थ्यो ।   पत्थरकै   मुटु    हुने  बैगुनीको    पनि सबै  सबै  दु:खहरु  साँच्न   […]

रञ्जुश्री पराजुली   जति सुकै रोक्न खोजे पनि भित्र अटाई नअटाई थिच्न खोजे पनि बेवास्ता गर्दै ओझेलमा राखे पनि दविएर वाफिएको  पीडाको ज्वाला किन हुन्छ अनायास  विस्फोट किन आउँछन्  पलपलमा संझनाका छिटा मोटो हुने चाहनाको पछि दगुरेर त्यसैको होडबाजीको जोशमा हुत्तिएर माया दयाको अपमान र तिरस्कार गर्दै सुन्ने र हेर्ने ईन्द्रीयमा पर्दा ढाकेर केवल बोल्ने […]

मीनकुमार नवोदित, काठमाडौं   युगको अन्तिम रात अस्ताउनुअघि डाँडामा टुक्रुक्क बसेर बिदाइको हात हल्लाउनेछ घामले ।   उड्नुअघि एकै ठाउँ भेला भएर गाउने छन् चराहरूले दु:ख–सुखका गीत पग्लनुअघि हिउँको शिरमा बल्नेछ समयको अन्तिम आगो ।   जीवनको अन्तिम कुनामा पुग्न हतार हुने छैन बतासलाई थकाईका पोकाहरूलाई सिङ्गोरीमा झुण्ड्याएर आफ्नै किनारामा अडेसो लाग्दै सुस्ताउनेछ नदी मन्दिरका […]

ठाकुर बेलवासे, काठमाडौं तिमी चाहे रुमालले पुछ आँसु चाहे पानीले पखाल म तिम्रो आँसुको रंग परैबाट चिन्दछु कारण तिम्रो रोदनमा मेरो क्रन्दन लुकेको छ तिमी चाहे फूलैफूलले अनुहार रंंगाउ चाहे ओठमा हाँसोको नदी उमार म तिम्रो मनको वेग परैबाट जान्दछु कारण तिम्रो ओठमा मेरो हाँसो लुकेको छ तिम्रो मनमा मेरो संसार झुमेको छ दु:खको बेला […]

किशन पौडेल, हेटौंडा, नेपाल १, भोक जब – खाली पेट टम्म भरिन्छ एउटा भोक जागेर आउँछ कहिल्यै तृप्त नहुने भोक ! भोका पेटहरू त्यति खतरनाक हुँदैनन् टम्म पेट भरिएका भोका मान्छेहरूदेखि होसियार ! °° २, रङ्ग विरूप अनुहारमा कृत्रिम रङ्गहरू पोतेर रूप बदल्छ मान्छे जब- बिस्तारै पखालिँदै जान्छ अनुहारबाट कृत्रिम रङ्गहरू कुरूप देखिन्छ मान्छे ! […]

रजनी श्रेष्ठ, भर्जिनिया, अमेरिका म हिंड्दैछु सपना बोकेर घामको तापले रोकेन बर्षादको पानीले छेकेन सपनाको सम्मोहनमा ढुङ्गाको ठेसले छेकेन मेरो दृढ साहस कहिलै रोकिएन निरन्तर अविरल यात्रामा आफुलाई भुलिरहें मदहोस भएर सुन्दर भविश्यको प्रतीक्षामा समयसँग बग्दै गएँ अज्ञात शक्तिले जगाईरह्यो अबस्मरणिय मिठो कल्पना उन्माद बोकेर हिंडिरहें सायद मेरो रोजाईको अन्तर आभासमा सोचेको जस्तो पाएकै छैन […]

रबिन्द्र भक्त श्रेष्ठ, भर्जिनिया जीवन जीवन बिच घाम र छायाँ जस्तै अँध्यारो र उज्यालोको दोसाँधमा जन्मिदिन्छ अबोध बालक उही रातै रगतले भिजेर छूत र अछूत बिचको मध्यस्थता रक्ताम्य साँझ भिजेको दिन र रातको दोसाँधमा धर्म, जात र संस्कृति तुषारापातको चिस्यानमा भुईंचालो गएको बेला अचानक आगो ओकल्छ उसैबेला पहाड बिस्फोट हुन्छ बग्न सुरु गर्छ आगोका लप्काहरु […]

तारा पराजुली, वेलवारी, नेपाल झरी परेपछि धेरै कुराहरु आए सम्झनामा। यो गहकिलो बादलले तिमीसँग छुट्नु अघि भारि लाग्ने बोझिलो मनको बाँध सम्झाउँछ छानामाथिबाट झरेको बलेसीले धोएर सुकाउँन बाँकी भिजेको कपडाजस्तो गर्हौ मन तिमीसँग छुट्दैगर्दा आँखाबाट बग्दै झरेको साउन सम्झाउँछ। ठीक यही बेला देख्नेहरुले झरी पर्यो भने भिज्नेहरुले बर्षात् भने तिमी आँखाको डिलबाट झरी झरेपनि म […]

रञ्जना निरौला, काठमाडौं तिम्रो मातृत्वले कुँदेर शिलान्यास भएको हो जीवन स्नेहको कुचिले पोतेर आफ्नै शरीरको क्यानभासमा बनाएकी हौ मेरो देहको चित्र र टेकाएकी हौ वासन्ती भुगोलमा स- साना मेरा पाउहरू ! अन्त्यहिन संघर्षको विपक्षी बनेर उसैगरी सिकाइरहन्छौ सुधा जस्तै अमूल्य ज्ञान देखाइरहन्छौ सुर्यले जस्तै उज्याला बाटाहरू गरिरहन्छौ गुलावलाई काँडाले झैँ सुरक्षा अनभूतिका उकालीबाट भरिरहन्छौ प्रेरणा […]