नगिता लेप्चा राई
जब रातको अन्धकारले
अङ्कमाल गर्दै
आफ्नो बाहुपाशमा कस्छ
शरीरभरि रङ्गीचङ्गी आँखा खोलेर
बड़ेबड़े होटल रेष्टुराँहरूमा
बार र क्लबहरूमा
डिस्को डान्सहरूमा
इत्रिँदै…
बियर र ह्वीस्कीमा
पौड़ी खेल्दै
रन्थनिन्छ मेरो शहर ।
बहुरङ्गी यो शहरमा
सभ्यता बोक्नेहरू नै
म्युनिसिप्यालिटीको
डस्ट बिनमा फ्याँक्छन्
शिष्टताहरु
आबरु नङ्ग्याउँछन्
नसाको चुस्कीसँगै
जीउको दरभाउ गर्छन्
अनि दिनभरि भद्रताको आड़मा
सभ्य कहलाइन्छ
अनि रातभरि मातिन्छ
मेरो शहर ।
डान्सबारमा बेजोड़ उफ्रिन्छ
सभ्यताको प्लेकार्ड बोक्नेहरूको
अनुहार छोपिन्छ
र मुखुण्डोको जगजगी मात्रै देखिन्छ
अनुहारै नभएका लबस्तराहरू
रातभरि
पासपोर्ट हराएकी मेमको
विज्ञापन गरिहिंड़्छन्
कति असभ्य शहर
रोकथाम कतै छैन
दिनभरि शान्त सौम्य देखिन्छ
अनि रातको अन्धकारमा
व्यभिचारमा पौड़ी खेल्छ
र यौनको पसलमा साटिन्छ
रङ्गीचङ्गी मेरो शहर ।
कवि परिचयः नगिता लेप्चा राई कविता र हास्यव्यङ्ग्य विधामा कलम चलाउँछिन् । सिलगडी भारतकी उनको काव्यकृति “मेरो बालापन”(२०२३) प्रकाशित छ र एक हास्य ब्यङ्ग्य निबन्ध पुस्तक प्रकाशनको तयारीमा छ ।
